سه شنبه 12 آذر 1398  09:56 ب.ظ
توسط: نیلوفر

دوستی در پیام ناشناس برایم نوشته زندگی طوری شده که هم تنهایی اذیتت می کنه هم حضور آدم ها در کنارت.. و بگذارید در کنار تصدیق این درددل، نکته ای را هم بگویم که اگر اوضاع به چنین تنگنایی رسیده مسبب و مسئول اصلی کسی جز ما نیست؛ اگر به هر رابطه ای وارد نشویم و هر رابطه ای را نپذیریم، اگر در روابط مان مراقب رفتار و کلمات مان باشیم، اگر بودن مان در کنار هم مثل نگه داشتن گلدان کوچک پشت پنجره باشد که پیوسته باید مراقب آب و دان ش بود و به سر و کله اش دست کشید، اگر هم آمدن بلد بودیم و هم رفتن نیز، که روابط تبدیل نمی شد به جهنم... که همه مان حتی در این اسارتگاه که وطن نامیده ایم هم حال مان خوب بود.. که هر روز عده ای مان قصد رفتن نمی کرد... 

درست گفت آن مرحوم که گفت: از ماست که بر ماست و امروز تن مان سراسر زخم است و دردواره... 



  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic