یکشنبه 14 تیر 1394  07:38 ق.ظ
توسط: نیلوفر

آن صبح پس از یلدا که چشم باز کردیم و دیدیم از هیچ فرازی هیچ فرودی معلوم نیست.. آن صبحی که مثل داستان کوری با دو چشم بینا نمی توانستیم هیچ کسی را ببینیم و بیابیم.. آن صبح پس از آخر زمانی که هیچ صدایی از هیچ جایی شنیده نمی شد جز آوایی دور که از صبوری اجباری ما تشکر می کرد و بهبودی و بازگشت مان را به تاریخ دورتری می انداخت.. همان صبحی و همان روزهایی که با دست هایی کوتاه از همه جا و معلق در هیچ جا پی هم گشتیم.. و چه فایده داشت حسرت اینکه کاش جایی ساخته بودیم فراتر از یک خانه دور از دسترس.. کاش این مجازی گری دوست داشتنی که بخشی از حقیقت هر کدام مان است را به واقعیت بیشتری کشانیده بودیم.. هر کدام دویدیم به سویی.. هر کسی کسی را یافت.. بگرد و بگرد و به سختی بخشی از به باد رفته ها را پیدا کن.. و امروز نشسته ایم با تمام گسیختگی که بین ما و آرشیو از دست رفته و دوستان گمشده مان فاصله انداخته و خلائی که حال و هوای ما را با خود به سکوت کشانده است..
امروز بلاگفا برگشته است و قریب یکسال از کلمات و جملاتمان را به باد داده است و برای آنهایی که طی این یکسال آمده بودند -مثل خودم- چیزی باقی نمانده و حتی نام مان را هم نمی شناسد.. این حادثه و این توقف با تمام تلخی اش بهترین نقطه عطفی است که ما را به ساختن خانه ای واقعی تر سوق می دهد تصور داشتن جمعیتی که تمام قلمزنان را با تمام شباهت ها و تفاوت هایشان در هر سطحی که باشند کنار هم قرار دهد تصوری بس شیرین است.. تصور گردهمایی هایی با ایده های تمام آنهایی که می نویسند مباحثات و هم اندیشی هایی که رشدمان بدهد.. که قلم مان را قدرت بخشد.. کنار هم بودن انگیزه می آورد ایده می آورد ارتباط می آورد خلاقیت می آورد فرصت می آوردکه همین حالا هم آورده است و آنجا که نسلی مهجور مانده هیچ کسی نخواهد توانست زنده اش کند مگر از همان نسل.. بر هیچ کسی مشکلات و مصائب این مسیر پوشیده نیست ایجاد کانون و انجمن و هر تشکلی آن هم اصولی و پایدار اراده فولاد و همت آسمان و پشتکار زمین می خواهد.. اما اتفاق دیگری هم افتاده است.. ما دست به دست هم داده ایم به مهر.. و این یعنی ابر و باد و ماه و خورشید و فلک و سایر دوستان..! ما دست به دست هم داده ایم به مهر و راه افتاده ایم و نامش را گذاشته ایم "کانون وبلاگ نویسان ایران"...
امروز روز قلم است.. روز بزرگداشت سوگند الهی... خداوند بر ما و بر آنچه می نویسیم سوگند یاد کرده است.. به فال نیک بگیریم و قلم مان را زنده نگه داریم..


+ چند سوال: دارم تبلیغات می کنم آیا؟آن هم اینجا؟؟!! آیا دارم به هر دری می زنم که دوستان به ما بشتابند؟! آن هم اینجا؟؟!!
جواب: خیر. ابداً. دوستان ما به واسطه اعتماد به سمت ما خواهند آمد چرا که آنچه ساخته ایم تعلق به خودشان دارد.. فقط دلم خواست به یمن این روز برای این اتفاق خوب تازه، چیزی نوشته باشم...

مبارکمان باشد..


نظرات()   
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic